Bir İlçe­nin Do­ğu­şu: Ye­ni­ce’nin Gurur Günü

Her ken­tin, her il­çe­nin ha­fı­za­sın­da unu­tul­ma­yan ta­rih­ler var­dır. O ta­rih­ler, sa­de­ce bir idari de­ği­şik­li­ğin değil, yıl­la­rın eme­ği­nin, bek­len­ti­le­ri­nin ve ortak ha­yal­le­ri­nin ger­çe­ğe dö­nüş­tü­ğü gün­ler­dir. Ye­ni­ce için de 4 Tem­muz 1987, işte böy­le­si­ne an­lam­lı bir dönüm nok­ta­sı­dır. Bu tarih, yal­nız­ca bir il­çe­nin ku­ru­lu­şu­nu değil; yıl­lar­ca süren mü­ca­de­le­nin, inan­cın ve ka­rar­lı­lı­ğın taç­lan­dı­ğı günü sim­ge­ler.
Bu büyük dönüm nok­ta­sın­da, eli­niz­de tut­tu­ğu­nuz ga­ze­te­nin de ayrı bir yeri ve so­rum­lu­lu­ğu var­dır. 28 Ekim 1972 ta­ri­hin­de yayın ha­ya­tı­na baş­la­yan ga­ze­te­miz, daha ikin­ci sa­yı­sın­da “Ye­ni­ce İlçe Ol­ma­lı­dır” man­şe­tiy­le ilçe olma mü­ca­de­le­si­nin sesi olmuş, bu haklı ta­le­bi say­fa­la­rı­na ta­şı­ya­rak ka­mu­oyu­nun gün­de­min­de tut­muş­tur. Yıl­lar süren bu mü­ca­de­le­nin ar­dın­dan 1987 yı­lın­da Ye­ni­ce’nin ilçe olu­şu­nun se­vin­ci­ni ve gu­ru­ru­nu okur­la­rıy­la bir­lik­te ya­şa­mış­tır. Bugün ge­ri­ye dönüp bak­tı­ğı­mız­da, o man­şe­tin yal­nız­ca bir ga­ze­te ha­be­ri değil, Ye­ni­ce’nin ge­le­ce­ği­ne du­yu­lan inan­cın güçlü bir ifa­de­si ol­du­ğu­nu daha iyi an­lı­yo­ruz.
Yem­ye­şil or­man­la­rıy­la Tür­ki­ye’nin nefes al­dı­ğı il­çe­ler­den biri olan Ye­ni­ce, bu­gün­kü kim­li­ği­ne kolay ulaş­ma­dı. Cum­hu­ri­ye­tin ilk yıl­la­rın­dan iti­ba­ren de­mir­yo­lu­nun böl­ge­ye ulaş­ma­sı, or­man­cı­lık fa­ali­yet­le­ri­nin ge­liş­me­si, in­sa­nı­nın üre­ti­me ver­di­ği katkı, Ye­ni­ce’yi her geçen yıl bü­yü­ten en önem­li un­sur­lar oldu. Ancak bü­yü­yen bir yer­le­şim ye­ri­nin bek­len­ti­le­ri de aynı öl­çü­de arttı.
İlçe olma is­te­ği, yal­nız­ca ta­be­la­ya ya­zı­la­cak bir isim me­se­le­si de­ğil­di. Daha güçlü kamu hiz­me­ti, daha hızlı ya­tı­rım, va­tan­da­şın dev­let ka­pı­sı­na daha kolay ula­şa­bil­me­si ve kendi ge­le­ce­ği­ni daha sağ­lam te­mel­ler üze­ri­ne ku­ra­bil­me­si an­la­mı­na ge­li­yor­du. Bu uğur­da yıl­lar­ca gi­ri­şim­ler­de bu­lu­nul­du, ta­lep­ler dile ge­ti­ril­di, bir­lik için­de mü­ca­de­le edil­di. So­nun­da bek­le­nen gün geldi ve Ye­ni­ce, hak et­ti­ği ilçe un­va­nı­na ka­vuş­tu.
O günün se­vin­ci­ni ya­şa­yan bü­yük­le­ri­miz hâlâ an­la­tır. Mey­dan­lar­da ya­şa­nan coşku, ev­ler­de ya­pı­lan kut­la­ma­lar ve in­san­la­rın yü­zün­de­ki umut… Çünkü her­kes bi­li­yor­du ki ilçe olmak, sa­de­ce bu­gü­nü değil, ço­cuk­la­rın ve to­run­la­rın ge­le­ce­ği­ni de şe­kil­len­di­recek önem­li bir adım­dı.
Ara­dan geçen yıl­lar içe­ri­sin­de Ye­ni­ce bü­yü­dü. Okul­lar açıl­dı, kamu ku­rum­la­rı güç­len­di, yol­lar ya­pıl­dı, sağ­lık ve eği­tim hiz­met­le­ri ge­liş­ti. El­bet­te her dö­ne­min ken­di­ne özgü so­run­la­rı ve bek­len­ti­le­ri oldu. Göç, iş­siz­lik ve eko­no­mik dal­ga­lan­ma­lar il­çe­yi de et­ki­le­di. Ancak Ye­ni­ce in­sa­nı hiç­bir zaman üret­mek­ten, ça­lış­mak­tan ve mem­le­ke­ti­ne sahip çık­mak­tan vaz­geç­me­di.
Bugün eli­miz­de çok daha büyük bir değer var. Dün­ya­nın sa­yı­lı doğal orman eko­sis­tem­le­rin­den bi­ri­ne ev sa­hip­li­ği yapan Ye­ni­ce Or­man­la­rı, eşsiz bi­yo­lo­jik çe­şit­li­li­ği, Şeker Kan­yo­nu ve doğa tu­riz­mi po­tan­si­ye­liy­le yal­nız­ca Ka­ra­bük’ün değil, Tür­ki­ye’nin önem­li zen­gin­lik­le­ri ara­sın­da yer alı­yor. Bu doğal miras doğru de­ğer­len­di­ril­di­ğin­de, il­çe­nin ge­le­ce­ği­ni şe­kil­len­di­recek en önem­li fır­sat­lar­dan biri ola­cak­tır.
Ancak geç­miş­le övün­mek tek ba­şı­na ye­ter­li de­ğil­dir. İlçe ol­ma­nın an­la­mı­nı ya­şat­mak; genç­le­rin doğ­duk­la­rı top­rak­lar­da umut bul­ma­sı­nı sağ­la­mak, üre­ti­mi ar­tır­mak, tu­riz­mi ge­liş­tir­mek ve doğal mi­ra­sı ge­lecek ku­şak­la­ra ko­ru­ya­rak ak­tar­mak­la müm­kün­dür.
Bugün ilçe olu­şu­mu­zun yıl­dö­nü­mü­nü kut­lar­ken, bu ba­şa­rı­da emeği bu­lu­nan her­ke­si; dö­ne­min dev­let yö­ne­ti­ci­le­ri­ni, yerel ida­re­ci­le­ri­ni, sivil top­lum tem­sil­ci­le­ri­ni, ilçe olma mü­ca­de­le­si­ne des­tek veren basın ku­ru­luş­la­rı­nı ve en önem­li­si Ye­ni­ce sev­da­sı­nı yü­re­ğin­de ta­şı­yan tüm hem­şeh­ri­le­ri­mi­zi saygı ve min­net­le anı­yo­ruz. Çünkü hiç­bir ba­şa­rı te­sa­dü­fen ka­za­nıl­maz; ar­ka­sın­da sabır, emek, inanç ve ortak bir irade var­dır.
Ga­ze­te­miz de yarım asrı aşan yayın ha­ya­tı bo­yun­ca, dün ol­du­ğu gibi bugün de Ye­ni­ce’nin sesi ol­ma­yı, il­çe­nin ge­li­şi­mi­ne katkı sağ­la­ya­cak her ko­nu­nun ta­kip­çi­si ol­ma­yı sür­dü­re­cek­tir. Dün “Ye­ni­ce İlçe Ol­ma­lı­dır” di­ye­rek ve­ri­len mü­ca­de­le­nin ya­nın­da nasıl dur­duy­sak, bugün de daha güçlü, daha ya­şa­na­bi­lir ve daha mü­ref­feh bir Ye­ni­ce he­de­fi için aynı so­rum­lu­luk bi­lin­ciy­le yayın yap­ma­ya devam ede­ce­ğiz.
Nice yıl­la­ra Ye­ni­ce… Nice hiz­met­le­re, nice ba­şa­rı­la­ra…